Pegasus - wspomnienia

październik 5th, 2007,

Paweł Opydo

Dziś będzie trochę wspomnień. Lata temu w Kraju Kwitnącej Wiśni powstał gadżet nazywany Nintendo Entertainment System (NES). Na tamte czasy była to bardzo zaawansowana konsola do gier. Niedługo potem na polskim rynku popularny stał się klon tej “zabawki” - kojarzony zapewne przez większość z Was Pegasus, częściej określany jako “gra telewizyjna”.

Gry były w większości produkowanymi w Rosji podróbkami oryginalnych tytułów. “Kasety” można było kupić w sklepach, lub wypożyczyć w sklepach z filmami na VHS.

Podobno gdzieniegdzie można jeszcze zdobyć stareńkiego Pegasusa. Wszystkim to oczywiście polecam, ale na razie rzućmy się swobodnie w wir wspomnień :) Dziś pragnę przypomnieć Wam - także w praktyce - kilka kultowych gier na tę konsolkę. Znajdziecie tu bowiem link do programu emulującego Pegasusa na Windows, i będziecie mogli ściągnąć opisywane tytuły.

Emulator: Żeby uruchomić gry na PC, musicie ściągnąć ten program. Jego obsługa jest bardzo intuicyjna - wystarczy skonfigurować sterowanie (dwa przyciski akcji, przycisk start i “strzałki”) i załadować ściągnięty uprzednio plik z grą. Dodatkowo emulator pozwala na zapisywanie stanu gry w dowolnym jej momencie, co stanowi znaczący plus dla przyzwyczajonych do współczesnych rozwiązań.

Ostrzegam jednak - czasem gry lepiej wyglądają w naszych wspomnieniach, a powrót do nich może być zawodem. Dziś, gdy jesteśmy przyzwyczajeni do cudownych efektów graficznych w rodzaju tych z Crisisa (spójrzcie), włączenie gry sprzed tylu lat może okazać się szokiem. Więc robicie to na własną odpowiedzialność ;)

Super Mario Bros

Super Mario Bros Tytuł w który grałem latami :) Do dziś zachwyca. Niby taka mała rzecz, niby parę kolorów i rozdzielczość z poprzedniej epoki - a jednak grywalność wciąż ta sama.

Dla kogoś, kto zna ten tytuł sprzed lat, włączenie go teraz będzie wielkim przeżyciem :) Ta sama, charakterystyczna muzyka, dziwni wrogowie (podskakujący indyk ze skrzydłami gołębia i żółwią skorupą). Do tego MNÓSTWO dodatków, sekretów do odkrycia. Autorzy, starali się - w miarę możliwości tamtych czasów - zrobić grę nieliniową. Stąd ukryte przejścia do różnych leveli, bonusowe etapy i tak dalej.

Fabuła jest maksymalnie prosta. Musimy uratować księżniczkę przetrzymywaną w zamku przez smoka. Droga do zamku to teoretycznie 4 etapy, ale 7 razy z rzędu okazuje się, że… to nie ten zamek. Razem mamy więc 8 światów, czyli 32 poziomy. Sterujemy jednym z braci Mario. Z początku mamy 3 “życia”, kolejne zdobywamy zbierając monety. Do tego możemy “rozwijać postać”. Zbierając grzybki (sic!) Mario staje się silniejszy, a spożywając świecące kwiatki zaczyna pluć kulkami ognia. Trudno twórcom zarzucić brak wyobraźni :)

Plik NES z grą znajdziecie tutaj.

Contra

Contra Tytuł dla nieco starszych graczy ;) Wcielamy się tu w klasycznego mięśniaka bez koszulki, który pręży bitowe muskuły i za pomocą środków przymusu bezpośredniego odpiera inwazję z kosmosu (czy skądś, to akurat jest najmniej ważne). Grafika jest - jak na tamte czasy - kolorowa i śliczna, a poszczególne etapy rozbudowane i ciekawe. Zmienia się wygląd okolicy, wrogowie, no i bossowie - szczególnie ci ostatni są niezapomniani - każdy, kto grał pamięta pulsujące serce “rodzące” kosmiczne “pająki” w końcowym etapie :)

Gra jest sporo trudniejsza od Mario. Etapy są wielopoziomowe, a granie wymaga pewnej strategii. Co ciekawe, w Contrze - lata przed jakimś tam Gears of War ;) - uznano krycie się za przeszkodami za bardzo ważny element gry.

Muzyka jest dynamiczna, ale trochę jednostajna. Na pewno jednak wywoła miłe wspomnienia u starych wyjadaczy.

Plik NES z grą znajdziecie tutaj.

Donkey Kong

Donkey Kong Kultowa gra, w której naszym zadaniem jest uratowanie ukochanej przed ogromnym gorylem. Ten zrzuca na nas płonące beczki, które do tego wykazują się sporą inteligencją (m.in. schodzą po drabinie). Naszym zadaniem jest dotarcie na samą górę etapu.

Gra bardzo grywalna, ale jednocześnie trochę krótka. Grafika jest słabsza niż w poprzednio opisywanych tytułach - ciemne tła sprawiają, że wzrok szybko się męczy i w efekcie po dłuższej chwili mamy ochotę wyłączyć konsolę. Warto jednak się przemóc, bo Donkey Kong jest naprawdę wart uwagi.

Plik NES z grą znajdziecie tutaj.

Sky Destroyer

Sky Destroyer Były platformówki, to teraz coś z innej beczki - zręcznościowy symulator myśliwca. Pewności nie mam, ale wygląd samolotów i “okolicy” sugeruje wojnę na Pacyfiku.

Gra jest dość trudna, trzeba koordynować jednoczesne strzelanie i omijanie wrogich pocisków. Do tego atakują nas statki i - pojawiające się od czasu do czasu - bombowce. Walczymy w rożnych porach dnia.

Gra jest bardzo grywalna, chociaż szybko się nudzi. Jest bowiem - niestety - nieco jednostajna. Niemniej jest to tytuł kultowy, wart opisania i zagrania.

Plik NES z grą znajdziecie tutaj.

I wiele innych…

Opisane powyżej tytuły zapamiętałem najlepiej z czasów popularności Pegasusa. Nie chcę opisywać zbyt dużej ilości gier, ponieważ - tak czy siak - najmłodsi gracze raczej po nie nie sięgną, a starzy wyjadacze pewnie pamiętają doskonale ulubione pozycje. Tym drugim polecam Rosyjską stronę Emu-Russia, skąd można ściągnąć kilkaset gier na tę konsolę.

Ach, wspomnienia. Miło tak wrócić do starych czasów, kiedy do grania - nawet w najbardziej skomplikowane tytuły - wystarczyło 6 klawiszy. Polecam Wam serdecznie takie “wspominki” - dzięki nim wracamy pamięcią do początków naszej przygody z grami :)

Edit: Pajko podrzucił link do emulatora działającego również pod Linuxem - FCE Ultra. Dzięki! :)

Inne wpisy

Najpopularniejsze

Kategorie: Gry, Technika |

12 komentarzy do wpisu “Pegasus - wspomnienia”

Cinex:

październik 5th, 2007 at 13:42

Pegasus i wracają wspomnienia mmm… Mialem 6 lat jak dostałem tę Konsole… ale wtedy to był wypas :]

Paweł Opydo:

październik 5th, 2007 at 14:14

Nadal jest :P Szczerze mówiąc, cały czas zagrywam się w Mario ;)

John Cooper:

październik 5th, 2007 at 16:20

faktycznie, grało się w to namiętnie :P

szuman:

październik 5th, 2007 at 20:56

żadna ze wspólczesnych gier nie dorówna tym “starociom” grywalnością. Trzeba będzie się pzejść na ruski bazar i kupić jakąś podróbkę nintendo z paroma cartidge’ami ;)

Paweł Opydo:

październik 5th, 2007 at 21:06

@szuman - zależy co określasz pojęciem “współczesne gry” :) Są gry sprzed paru lat, które są cudowne i lepsze od tych, które pamiętam z dzieciństwa. Ale prawda, że od paru lat nie pamiętam, żeby wyszła jakaś gra, która była dla mnie kultowa…

Gumis:

październik 7th, 2007 at 14:38

Niezapomniane gry :) Ach, wspomnienia :) Milo wrocic do tautych czasow :)

Aleks:

październik 7th, 2007 at 14:41

Fajnie, chociaż szkoda że tylko kilka gier opisałeś :) Ale dzięki :)

Qpak:

październik 7th, 2007 at 14:51

Pamiętam wszyskie sekrety w Mario :) Gre mozna bylo przejsc omijajac 99% etapow poprzez sekretne przejscia :P

Paweł Opydo:

październik 7th, 2007 at 17:00

@Gumis - prawdę mówiąc, gram w te gry ze względu na wspomnienia :) Podejrzewam, że gry których dotąd nie znałem jakoś by mnie nie wciągnęły.

Paweł Opydo:

październik 7th, 2007 at 17:00

@Aleks - opisałem kilka, bo wychodzę z założenia, że każdy ma inne ulubione, i nie ma sensu opisywać zbyt wielu :)

Paweł Opydo:

październik 7th, 2007 at 17:01

@Qpak - tak, ale cóż to za przyjemność ominąć 90% gry ;)

Entryk:

marzec 11th, 2008 at 1:24

moja ulubiona gra na nes’a byla contra ;D z ojcem szlismy jak burza przez cala gre xD zawsze mi “kradł” medale (życia) jak zginął bo była taka opcja heh… pamietam też gry takie jak czołgi, gdzie musielismy broniz orzełka ktory przypominal nasze godło narodowe. mogłes tez napisac o grach wykorzystujących pistolet co bylo wtedy nowością :D