Anegdoty tramwajowe

sierpień 2nd, 2007,

Paweł Opydo

Od pewnego czasu często korzystam z usług krakowskiej komunikacji miejskiej, głównie tramwajowej. To tu, to tam - trasy raz dłuższe, raz krótsze. Ale co ciekawe, jazda tramwajem wcale nie musi być nudna. Przekrój ludzi, których spotykam w podróży jest niemożliwy do ogarnięcia, a ilość zabawnych sytuacji zaskakująca. Od jakiegoś czasu przymierzałem się do spisania kilku zabawnych historii, które spotkały mnie w środkach komunikacji miejskiej.

Najbardziej zwariowana sytuacja spotkała mnie w okresie świątecznym zeszłego roku. Wracamy sobie z kumplem w kierunku centrum Krakowa, po załatwieniach w Nowej Hucie. Pora wczesna, więc prawie że śpimy na wygodnych fotelach. W pewnym momencie wchodzi pan z wielką reklamówką, i mówi głośno:

Pan z siatką - Uwaga na jaja! Bo w siatce mam!

Tramwaj powoli rusza, a na powyższą wypowiedź reaguje siedząca nieopodal pani w średnim wieku:

Pani - Kiedyś wszedł taki, i powiedział “uwaga na jaja, bo mam gwoździe w siatce”.

Kilka osób się zaśmiało, ogólnie świąteczne klimaty. I w tym momencie wywiązuje się dialog pomiędzy rzeczoną panią, a jeszcze innym panem, który siedział za nią:

Pan - Dobrześ mu pani powiedziała, pedałowi jednemu.
Pani - No proszę pana, ja tak tego człowieka nie nazwałam.
Pan - No ale prosze pani. Jak chłop sobie nabije jaja na gwoździe, i je straci, to co z niego zostaje? Taki chłop bez jaj. Pedał, nie?
Pani - No nie wiem…
Pan - Ja ostatnio byłem karpie kupować. I taki młodzieniec sprzedał mi tanio, to ja mowie, że porządny chłop jest, i kobita ma z niego pewno pociechę. A on się czerwony robi, i mi mówi, że “on jest inny”. To ja się pytam, jak inny? Co to za chłop, żeby z drugim chłopem… Co to się dzieje z tą młodzieżą naszą?!

Tramwaj zatrzymuje się na przystanku, pani wstaje, żeby wysiąść. Przeciskając się do drzwi mija mnie i kolegę (siedzieliśmy twarzami do środka wagonu). Klepiąc kolegę po policzku (sic!) mówi:

Pani - Aaaa, niech pan zobaczy, jest też porządna młodzież…

Kolega nie wie jak zareagować, a że do tego zaspany, to trochę go wgięło. Pani widocznie źle zinterpretowała jego zmęczoną twarz, bo zaraz rzekła:

Pani - Ale widzę, że chyba jacyś znarkotyzowani… To ja może się odsunę, bo zaraz będzie, że jakieś molestowanie…

I wysiadła. My z kolegą patrzymy na siebie, i wybuchamy śmiechem. Czego to ludzie nie wymyślą. Zapamiętam tę akcję do końca życia…

Chyba najbardziej uroczą sytuacją był podsłuchany przypadkiem kilka tygodni temu dialog pomiędzy matką i jej dwoma synami - na oko 5 i 7 lat. Jadąc tramwajem 14 obok pogotowia, byłem świadkiem takiej rozmowy:

Starszy synek, na dźwięk jadącego pogotowia - Mamo, mamo, syrena! Gdzieś się pali!
Matka, cierpliwie - To nie straż pożarna, to pogotowie. To znaczy, że ktoś miał jakiś wypadek i coś mu się stało.
Młodszy syn, cicho i z nadzieją, patrząc w przestrzeń - Mam nadzieje, że to ciocia Jadzia…

Co ciekawe, tego samego dnia wracałem z pracy tym samym tramwajem, i po raz kolejny byłem zadziwiony fantazją ludzką. Oto bowiem do tramwaju wsiadł tajemniczy pan z reklamówką.

Tramwaj w Krakowie Na oko gdzieś 60-lat, włosy w kolorze śniegu, przy kości. W ręku ogromna siatka, widać, że niesienie jej sprawia mu trudność. Pan siada naprzeciwko mnie, zawiniętą reklamówkę kładzie między nogami. Tramwaj rusza.

Po kilku minutach jazdy pan sięga do siatki i wyjmuje z niej… puszkę Warki Strong. Jak gdyby nigdy nic, z cichym “psss” otwiera puszkę, i w ciągu kilkunastu sekund wlewa w siebie zawartość. Potem zgina pojemnik i wrzuca do siatki. Ciche brzęknięcie zdradza, że to dopiero początek.

I faktycznie, kiedy wysiadałem z tramwaju pod Pocztą Główną pan był już przy piątej puszce (liczyłem, zresztą podobnie jak wielu współpasażerów). Notabene nie ujawniał żadnych oznak upojenia alkoholowego (ale siedział, więc nigdy nic nie wiadomo). Facet nie wyglądał na jakiegoś “obszczymura”, więc zakładam, że po prostu baaardzo chciało mu się pić.

Innego dnia ciekawa sytuacja spotkała mnie na przystanku przy Starowiślnej. Stoję sobie jak gdyby nigdy nic, czekając na tramwaj. Podjeżdża 22 - nie wsiadam, nie jedzie na Rondo Kocmyrzowskie. Ale widzę dziewczynę, która bardzo spieszy się, żeby wejść do pojazdu. I pewnie na tym moja obserwacja by się skończyła, gdyby nie dźwięk, jaki ta pani wydawała.

Na pierwszy rzut oka jakaś studentka - czerwony golf, jeansy, czarne włosy spięte w kok, rogowe okulary, plik kartek pod pachą. Ale coś “klepie” rytmicznie z kierunku jej stóp. Oto bowiem na jednej gołej stopie ma pantofel a’la zakopiańskie Krupówki, a na drugiej białą skarpetę Adidasa. I w takim ubiorze biegnie w kierunku tramwaju. Widocznie się spieszy. Bardzo.

Dziś coś ciekawego spotkało mnie na przystanku na Rondzie Kocmyrzowskim. Oto mijam panią sprzedającą precle, która rozmawia ze starszą panią - klientką:

Klientka - A świeże te precelki?
Sprzedawczyni - Nie, sprzed tygodnia. Kupuje pani czy nie?

Usłyszałem tylko ten strzęp rozmowy, więc nie wiem, czy klientka była upierdliwa, czy sprzedawczyni niemiła, czy po prostu panie się znały i robiły sobie jaja. W każdym razie z boku wyglądało to zabawnie.

Takich sytuacji było jeszcze więcej, ale zachowam jeszcze kilka anegdotek na spotkania przy piwie z przyjaciółmi :) A tymczasem, wniosek - czasem warto przejechać się tramwajem. Nawet nie spodziewacie się, co ciekawego może Was tam spotkać.

P.S. Pamiętam jeszcze jedną rzecz - kontrola biletów na trasie Akademia Ekonomiczna - Poczta Główna (chyba tramwaj 75). Pan kontroler sprawdza bilety, w pewnym momencie obraca się… A tu na kapturze od bluzy ma przyklejoną wlepkę “Pieprze, nie płacę! Populada.pl, ogłoszenia za darmo” - czyli naszą, “interiową” naklejkę promocyjną. Nie wiem, czy mamy jakiś barter z MPK, czy pan był fanem Interii, czy może za bardzo się zapędziliśmy w reklamowaniu, i zaczęliśmy już lepić “na kanarach”. Ale strasznie mnie to ubawiło.

Inne wpisy

Najpopularniejsze

Kategorie: Kultura |

4 komentarzy do wpisu “Anegdoty tramwajowe”

Śmieszne sytuacje w komunikacji miejskiej at Wykop.pl:

sierpień 3rd, 2007 at 19:11

Sytuacje przedstawione w artykule są dość nieprawdopodobne, co wcale nie podnosi stopnia ich atrakcyjności…

Cinex:

sierpień 3rd, 2007 at 19:29

Nom… skąd ja to znam… :-) w Szczecińskich tramwajach i autobusach również można nasłuchać się wielu pozytywnie zakręconych dialogów. Dajmy na to taką sytuację, która zdarzyła w ciągu ostatniego roku szkolnego. A mianowicie w Szczecińskiej komunikacji miejskiej rozpoczęto akcję, aby uczniowie i inne osoby, które noszą plecaki zdejmowały je wchodząc do pojazdu komunikacji. 0oczywiscie z prostego powodu, aby w pojazdach było luźniej i żeby nie przeszkadzać “tak bardzo” innym pasażerom. W związku z tym porozwieszano w pojazdach komunikacji miejskiej plakaty z hasłem głoszącym: “Zdejmij plecak! Nie przeszkadzaj innym!”. inna sprawa, że przeczytałem ten tekst na plakacie zerwanym z pierwotnego miejsca i umieszczonym na plecaku, który wisiał sobie swobodnie podczas jazdy tramwajem na plecach właściciela. Nie ma to jak dobrze wystosowane przesłanie :)

Informatyk:

sierpień 3rd, 2007 at 19:47

Ech ten Kraków ;)
Btw. Przez cały rok szkolny codziennie przejeżdżam niedaleko siedziby Interii :)

Kashub [~]o:

sierpień 4th, 2007 at 9:00

Mnie rozbawiła kiedyś sytuacja na przystanku tramwajowym w Bydgoszczy.
Młodzi rodzice i dziecko, tak na oko 2-3 latka:
Dziecko: mamo… a ja jestem za ciebie zazdrosna
Mama: mówi się “o ciebie”
Dziecko: no to ja jestem o ciebie zazdrosna
Mama: a czemu?
Dziecko: bo jak wy się z tatusiem w łóżku bawicie, to beze mnie